Forum.nieśmiałość.net

[Ksenomorf]

Jest tu już tyle wątków i nie mam wątpliwości, że w którymś z nich jest odpowiedź na interesującą mnie kwestię, ale nie mam czasu ani woli do przeglądania wszystkich, czym zapewne podpadnę w Waszych oczach na amen. Na dodatek, pytania mogą wydawać się infantylne...

Nigdy nie byłem u psychiatry bądź u psychologa. I szczerze powiedziawszy nadal nie mam ochoty składać im wizyt. Nie wierzę, aby mogli mi pomóc. Chciałbym jednak pomóc sobie farmakologicznie. Tak, mam świadomość, z czym się to może wiązać. Ale chcę być podtrzymywany przy życiu choćby za pomocą chemii. I tutaj czas na moje pytania. Liczę na wyrozumiałość.

Czy istnieją leki antydepresyjne, które można zakupić bez recepty? Nie chodzi mi o wódkę ani o neospazminę.

Czy ewentualne zdobycie takowej recepty wiąże się z częstymi wizytami u tych czarodziejów nauki i pociotków freudowskich, czy też wystarczy jedna wizyta?

Bądźcie łaskawi dla mych luk w wiedzy; dotąd byłem przekonany, że mogę jedynie patrzeć w sufit, chodzić po ścianach i gryźć poduszkę.

Pozdrawiam

[alkohol to zło]

Tu nie ma nic skomplikowanego. Idziesz do psychiatry jak do zwykłego lekarza, mówisz co Ci jest i on Ci przepisuje leki. To wszystko. Nie myśl o tym jak to będzie wyglądało, co będziesz mówił, itp... bo to tylko stresuje. Myśl tylko o tym, że musisz tam pójść, zarejestruj się i czekaj, nic więcej.

[Marti]

U psychiatry masz w sumie max 5 minut gadki i tyle. Więcej Ci zajmie zapisanie się niż sama wizyta.
Po leki sięgaj w ostateczności, a i nawet jeśli to nie siedź w domu tylko to wykorzystuj ile wlezie.

[Przemq]

W aptekach masz bez recepty naturalne produkty ponoć z właściwościami antydepresantów, no ale wiadomo słabsze niż te na receptę. Na początek możesz od nich zacząć, jeśli jeszcze nie próbowałeś . Np. ginko biloba, żeń-szeń, różeniec górski(rhadiolin), dziurawiec(deprim) i wiele innych na bazie roślinek, ale też trzeba być ostrożnym przy stosowaniu.

[hyhy]

[Marti]

U mnie z psychiatrą (były dwie:P) schodziło się max 5 minut od wejścia. Kilka pytań, wypisanie recepty, pieczątka i po wszystkim. W przypadku psychologa schodziło się z godzinę, bo i tyle trwała wizyta. Ale psycholog miałem fajną, miłą i wymagającą jednocześnie.

[Ksenomorf]

Dzięki za odpowiedzi.

A to zostaje odnotowane w jakiejś książeczce zdrowia, czy gdzieś? Czy wszystko pozostaje między mną a moim wybawcą? Schemat funkcjonowania służby zdrowia wciąż jest mi w dużej mierze obcy. Bo zakładam, że różnią się się wizyty u tych państwowych i tych prywatnych.

[Marti]

W przypadku NFZ nie ma wymogu noszenia ze sobą książeczki zdrowia (ja takową zgubiłem wieki temu), ale ubezpieczenie ze sobą trzeba nosić co wizytę. Ja przez okres pół roku nie miałem nawet ubezpieczenia i tak cały czas te recepcjonistki ścigały mnie o to ubezpieczenie

Jakbyś był nieletni to byś nie mógł się nawet do takiego lekarza zapisać

[Ksenomorf]

Pojutrze się tam wybieram, więc jeszcze zdam jakąś relację, wieńczącą najpewniej ten wątek.

[Katty]

Ja osobiście odradzam branie jakichkolwiek antydepresantów, bo sama się tego trochę nabrałam swojego czasu (Seroxat, Fevarin) i nie dość, że wcale to za dużo nie daje, to jeszcze na początku skutki uboczne się odczuwa, a potem ciężko odstawić. Lepiej na psychoterapię się zapisz. Ja np. już nie biorę żadnych leków, tylko chodzę do psychologa.

[Robanix]

[Ore]

dobrym lekiem jest (ale to dla mnie sie okazał ) Seronil, brałam go w sumie nie dłużej niz miesiac ( w kilku partiach , bo wracałam , czasem dłużej) i zauważyłam bardzo duża poprawę samopoczucia, nawet zachaczałam o tak zwane smiechawki, nic jednak mi bardziej nie pomogło niż jakieś autonomiczne poczucie humoru, dzieki któremu jeszcze żyje I (!) zmiany nastrojów. ( i plus jest taki że wiem że po dołku przychodzi górka, jak to powiedziała moja psycholog, co ja skomentowałam : wie Pani, tak sobie wyobraziłam ten dołek i ta górkę, to i tak i tak żle; to dołek...to górka.. )

[kanta]

Ale z biegiem czasu tych dołków z pewnością będzie coraz mniej i zaczniej regularnie wędrować sobie w górach;)

Co do antydepresantów, to ja jeszcze z nich na szczęście nie musiałam korzystać, ale mój kolega brał i bardzo mu to pomogło. Więc moim zdaniem warto wypróbować różne metody. Oczywiście wszystko pod okiem lekarza.

[Katty]

[Robanix]

[Paluszek]

[Ore]

jeszcze (miałam napisać wczesniej) ale warto się dowiedzieć czy ma się tak zwaną wenętrzna czy zewnętrzna ( to ma jakąś nazwe, egzo endo genną czy coś , mogę się mylić) , tzn ja mam , miałam z powodów życiowych (mam dalej raczej , i nauczyłam się z tym żyć, śmieję się, żartuję, staram żyć normalnie, pocieszać samą siebie) i powód stanów depresyjnych do tej pory nie przestał istnieć (już na miejscu samej depresji pojawiły się myśli o śmierci, bezradność, frustracja, potem już myśli bardziej raconalne, że trzeba przeczekać i razem myśli 2.0 racjonalne że nie ma jednak co się łudzić, i sensowne było by już skończyć z tą wegetacją) zreszta ja jestem zupełnie innym przypadkiem, mi po prostu nie wychodzi. Nie ma nikogo koło mnie, teraz w sumie w tygodniu jedynym wyczekiwanym "wyjściem" jest psycholog, wyjście na zewnatrz i bez celowe chodzenie gdzieś skończyło by sie żle, zwykle menele się wtedy mna interesują "syndrom zaginionej antylopy". I wogóle sama myślę czy by nie pójśc po recepte na jakiś antydepresant. Mam już tego dosyć, od rana zalewam się łzami, myslę na jakim sznurzę się wieszają i gdzie go kupić. I czuję się strasznie. W googlu wpisuje głupie frazy , jedynym plusem jest ten komuter, bo chociaż tyle mnie łączy ze światem.

Także mysle że jak się komuś taki stan nie podoba, to iść i brać to. Ja chyba pójdę, bo coś mi się wydaję że mi wcale depresja nie przeszła tylko się czaiła. Nie mogę rozwiązać problemów to prochy. Może wtedy będzie łatwiej je rozwiązać.

[Ksenomorf]

Ach, Ore. Jak czarno...

Dziękuję za wpisy i wyrażanie swojej opinii. Z tego co widzę, większość osób ma neutralny bądź pozytywny stosunek do medykamentów.

Szczerze powiedziawszy, nie wiem, czy chodzi mi jeszcze o ludzi i kontakty z nimi. Czasami mówię sobie, że chcę prochy po to, abym mógł funkcjonować dalej dla siebie samego. Nauka, czytanie, pisanie. Bo teraz zwyczajnie nie mam do tego woli. Jeden dzień w tygodniu, kiedy uda mi się zebrać do czegoś i sześć, kiedy nie istnieję. A ja wolałbym siedem.

Jasne, rozumnie byłoby to (branie leków) połączyć z 'wyjściem na świat' i jakąś terapią. Wiem o tym.

No i nie poszedłem ani w środę, ani wczoraj, ani dzisiaj. Jestem bardzo zły na siebie.

[Black_Severin]

Czasem wypchnięcie na siłę daje pozytywne rezultaty. Zaplącz się w deklaracje wyjść, z których nie możesz się wywinąć i do dzieła! Może szybko staniesz na granicy, gdzie "na siłę" zamienia się w "naprawdę czuję, że chcę".

[Magnet]

Jeżeli już leki, to polecam przepisane przez lekarza psychiatrę.
Przepisując sobie samemu, to można sobie krzywdę zrobić.

[Marti]

Taa... Jak ja dostałem receptę na Seroxat to zacząłem kombinować w aptece i chciałem sobie zakupić tańszy zamiennik - Paromerck, to aptekarz zaczął mnie straszyć że powiniem o tym pogadać z lekarką . W większości aptek tego oryginalnego leku nawet nie było. I był dostępny tylko na zamówienie. Był ofkoz dostępny w kosmicznej cenie.

Leki to syf. Dzisiaj nie biorę nawet APAP'ów .

[Magnet]

Zamiennik to co innego. Jeżeli idziemy z receptą do apteki i aptekarz mówi, że ma inny lek o takim samym składzie zasadniczym tylko pod inną nazwą, to ok. Mi chodziło o samodzielny wybór na początku, co by tu zacząć brać z leków w ogóle.

[nona]

[Ore]

ale nikt nie sprzeda leków przeciw depresji bez recepty, chyba że za 170 zł, czy cos takiego, niewiem mogę się mylić, ja brałam Seronil (oczywiście zapisany przez lekarza i nie jednorodzinnego ^^) i dobrze był tolerowany. btw żal tylko że zamiast rozwiązać problem, trzeba iść po lek przeciw depresji, nom ja już rano nawet mam stan straszny, a jeszcze parę dni temu, tylko wieczorem. (+nie możność zaśniecia spokojnego przed czwartą) fajnie się to skończyło..:(

[zaze]